ciasto wielowarstwowe Pani Walewska na Walentynki
Są takie desery, które od razu kojarzą się z romantyczną kolacją — i właśnie do nich należy ciasto Pani Walewska. Warstwowe, delikatne, słodkie, a jednocześnie przełamane lekko kwaskową nutą porzeczek. To wypiek, który robi wrażenie i świetnie sprawdza się jako domowy deser na Walentynki.
Nazwa ciasta nawiązuje do historii miłości Marii Walewskiej i Napoleona — romantycznej, pełnej emocji i nieoczywistej, podobnie jak smak tego deseru. Kruche ciasto, beza, krem budyniowy i konfitura tworzą razem wyjątkową kompozycję, która idealnie pasuje do celebracji wspólnych chwil.
Jeśli szukasz pomysłu na walentynkowy deser, który będzie wyglądał elegancko i smakował jak z cukierni, Pani Walewska będzie doskonałym wyborem. To ciasto wymaga odrobiny czasu, ale efekt końcowy zdecydowanie wynagradza wysiłek.
To ciasto jest jak romans: słodkie, kuszące, a wspomnienie o nim na długo pozostaje w pamięci. I tak jak w miłości – uniesienia urozmaicają cierpkie nuty, a wśród słodyczy trafić się może orzech do zgryzienia. Włoski albo laskowy.
Romantyczna nazwa
‘Pani Walewska’ to ciasto, którego nazwa nawiązuje do jednej z najsłynniejszych historii miłosnych w dziejach porozbiorowej Polski. W styczniu 1807 roku Maria Walewska po raz pierwszy spotkała cesarza Napoleona podczas balu w warszawskim Zamku Królewskim. Wkrótce młodziutka żona leciwego szambelana Anastazego Walewskiego została oficjalnie cesarską metresą. Napoleon nie szczędził podarków, a w miłosnych liścikach zapewniał o gorącym uczuciu. Kochanków rozdzieliła jednak polityka. Choć Maria Walewska urodziła niebawem Napoleonowi syna, cesarz oficjalnie poślubił księżniczkę austriacką Maria Ludwikę z rodu Habsburgów. Do dziś trwa dyskusja: choć część historyków uważa, że romans Polki i Napoleona miał głównie podtekst patriotyczny, dla większości z nas jednak Maria Walewska to po prostu zakochana kobieta, której burze historii nie pozwoliły znaleźć szczęścia w miłości.
Przepis ‘Pani Walewska’
Przepis wygląda na skomplikowany, ale jeśli zaplanuje się odpowiednio przygotowania i kruche ciasto powstanie dzień wcześniej, wcale nie będzie to trudne.
W klasycznej wersji ciasta wierzch posypujemy orzechami – my, dla odmiany, proponujemy użyć prażonych płatków migdałów.
Kruche ciasto:
- 500 g mąki pszennej,
- 1,5 łyżeczki proszku do pieczenia,
- pół szklanki cukru pudru,
- 250 g margaryny Palmy z Murzynkiem,
- 6 żółtek.
Składniki szybko wyrobić, podzielić na połowę i schłodzić w lodówce.
Beza:
- 6 białek,
- 1,5 szklanki cukru pudru,
- łyżka mąki ziemniaczanej.
Białka trzeba ubić na sztywną pianę. Następnie dodawać stopniowo, po trochu cukier. Na koniec wsypać mąkę ziemniaczaną i delikatnie wymieszać.
Dodatkowo potrzebne będą:
- słoiczek dżemu z czarnej porzeczki – lub innego kwaskowego (450 g),
- 120 g płatków migdałowych.
Prostokątną formę (25 x 33 cm) wykładamy papierem do pieczenia. Jedną część ciasta wykładamy na spód i smarujemy ją połową dżemu. Następnie wykładamy połowę masy bezowej, a na nią sypiemy połowę płatków migdałowych. Pieczemy w temperaturze 175C przez około 40 minut. Identycznie trzeba postąpić z drugą częścią ciasta. Placki studzimy.
Krem:
- 2 szklanki mleka (500 ml),
- 3 łyżki mąki pszennej,
- 2 łyżki mąki ziemniaczanej,
- 2 żółtka,
- 3 łyżki cukru,
- 16 g cukru waniliowego, 2
- 50 g margaryny Palmy z Murzynkiem,
- aromat migdałowy.
Szklankę mleka zagotowujemy z cukrami. Drugą miksujemy z żółtkami i mąką (jak na budyń), dodajemy do gotującego się mleka, zagotowujemy. Studzimy przykrywając folią spożywczą.
Miękką margarynę ucieramy na puszystą masę, stopniowo dodajemy, cały czas miksując – budyń. Pod koniec wlewamy kilka kropli aromatu. Ostudzone placki przekładamy masą kremową. Ciasto umieszczamy na kilka godzin w lodówce.
Smacznego 🙂